De Graafschap - HFC Haarlem

1 September 2003

2-0

 
Opstellingen
De Graafschap
Jurgen Wevers, René Bot, Tim Bakens, Carlos van Wanrooy, Garry de Graef, Sander Duits, Loïc Loval (78' Wouter Jansen), Dick Kooijman (46' Hilmi Mihci), Thijs Houwing, Ruslan Valeev en Yassine Abdellaoui (46' Michael van der Kruis).
HFC Haarlem
Erik Heijblok, Sven Baas, Rick Hooijboer, Menno Willems, Ferdinand Katipana (72' Martijn Lagendijk), Jeroen Ketting, Sükrü Mihci (74' Mike Vermolen), Arturo Ten Heuvel, Martijn Gootjes, Arnoud Van Toor, Niels Kokmeijer.
 
Kaarten
 
De Graafschap
Yassine Abdellaoui (geel)
HFC Haarlem
Sven Baas (geel), Jeroen Ketting (geel), Rick Hooijboer (rood)
 
Scores
 
De Graafschap
1-0 Hilmi Mihci 69', 2-0 Ruslan Valeev 93'
HFC Haarlem
geen
Persoonlijk verslag

Voor vandaag stond de kraker tegen Haarlem op het programma. Van tevoren was al bekend dat er een groep Haarlemmers van ongeveer 30 man naar Doetinchem zouden komen. Op zich altijd leuk als er een groep uitsupporters naar Doetinchem komt. Dat was echter niet het enige wat telde, want er moest vandaag ook gewonnen worden. Wat zou er wel niet gebeuren als er zelfs thuis van Haarlem werd verloren. Zou de bom dan echt een keer barsten in Doetinchem?

Rond 17.15 vertrokken de eerste 2 B.W.M.ers naar Doetinchem. Onderweg werd er nog even een B.W.M.er opgepikt en met de rest, van de B.W.M., werd afgesproken om naar Paddys te gaan. Hier zouden ook de rest van de supporters zich verzamelen. Rond 17.45u arriveerden de 3 B.W.M.ers in Doetinchem en na eerst nog even een werkende B.W.M.er bezocht te hebben, werd er besloten om naar Paddys te gaan. Daar aangekomen zat er al een leuk groepje DTCers. Binnen werd de tap meteen even losgetrokken en het gerstenat vloog er ook meteen heerlijk in. Aangezien niemand nog gegeten had werd er besloten om een paar tostis naar binnen te gooien. De keuze kon gemaakt worden tussen 3 verschillende tostis. Ham/kaas, Hawaï en een Paddys speciaal (iets met prei en salami). Na een hoop gedimdam over een tosti (je moet toch wat met je leven) werd besloten om er een paar te laten maken met én Ham én Kaas én Salami. Een beetje vreemd, maar wel lekker!

Ondertussen tikte de tijd rustig door en stroomde het café langzamerhand lekker vol. Bijna alle B.W.M.ers waren inmiddels gearriveerd en het werd er steeds gezelliger. Rond 18.45u zat er toch zeker een mannetje of 50 in het café. Laat Haarlem nu maar eens langskomen moet menig supporter hebben gedacht. Het bleef niet alleen bij denken, want de DTCers, die buiten op het terras zaten, sprongen opeens op. Het café stroomde leeg en het bier vloog over het terras heen doordat alles omver werd gelopen. Niemand wilde tenslotte wat missen. Nadat er geen Haarlemsupporters vlakbij werden geconstateerd, werd er gevraagd aan de DTCers die op het terras zaten wat er aan de hand was. Er werd verteld dat een paar van hun duidelijk mensen hadden horen zingen. Hierop werd er besloten om even een kijkje in de stad te nemen. Na een ware klopjacht, een paar keer rond de kerk te zijn geweest (nu weet iedereen wat er zo verschrikkelijk aan een rondje om de kerk is) en een paar fietsende patrouilles te hebben uitgezet werden er geen Haarlemsupporters gevonden. Jammer, maar de spanning steeg wel doordat ze er misschien toch waren.

Rond 19.15u werd er besloten om maar eens een kijkje te gaan nemen bij het stadion. 1 B.W.M.er ging vast vooruit met 2 DTCers vanwege wat ruimtegebrek. Toen 9 andere B.W.M.ers net plaats hadden genomen in hun autos kreeg 1 B.W.M.er een telefoontje. Het was de vooruitgereden B.W.M.er. Hij vertelde dat er bij het station een busje stond met circa 10 Haarlemsupporters. Snel werd de groep die lopend ging ook ingelicht. Vervolgens werd er met 2 autos een heuse rallywedstrijd in de binnenstad gereden. Een soort van Schumacher tegen Raikkonen. Over de stoep, door rood enz. Wat maakt het allemaal uit, als er maar snel bij het station gearriveerd kon worden. Daar aangekomen bleek er van Haarlemsupporters geen sprake te zijn. Wel van politie en er werd dus heel snel besloten om door te rijden. Vervolgens kwam de vooruitgereden B.W.M.er met een telefoontje dat de Haarlemsupporters inmiddels bij het uitvak waren.

Eenmaal bij het stadion aangekomen moesten er nog wat kaartjes worden gekocht. Oom Agent stond weer wat vreemd te kijken en moest zeker weten weer terug denken aan de week ervoor tegen Fortuna. De kaartjes waren op zak en er werd besloten om het stadion in te gaan. Na een Ultra te hebben gekocht (waar de B.W.M. voor de eerste keer haar eigen column in had) en een leuk nitraatje van een paar supporters werd er voor het café even gewacht. Opeens kwamen er 2 DTCers met de mededeling dat er net een groep van zon 30 Haarlemsupporters op het station waren gearriveerd. Na een kleine 10 minuten kwamen deze voorbij lopen en dat kon dus nog interessant worden na de wedstrijd.

De eerste helft ging bij lange na niet zoals die eigenlijk zou moeten gaan. Onverzorgd voetbal en duidelijk geen aanspeelpunt voorin (die sterke spits moet heel snel komen). Het uitvak was ook niet bepaald boeiend te noemen en dus sukkelde de eerste helft wat voort. In de tweede helft ging alles gelukkig een stuk beter. Er was meer drang naar voren en Haarlem werd ook soms goed vastgezet. Vooral Valeev was zeer gretig en jaagde op alles dat los en vast zat. Zulke dingen worden gewaardeerd en dat merk je ook aan het publiek. Na de 1-0 van Mihci krijgt 1 B.W.M.er een verontrustend telefoontje van een thuisgebleven B.W.M.er. Op teletekst blijkt namelijk te staan dat Haarlem voor staat met 1-0 en dat Mihci heeft gescoord. Achteraf bleek dat zijn broertje te zijn die voor Haarlem uitkomt. Nadat de B.W.M.er gerustgesteld was (hij had bijna een hart-attack gekregen) kreeg een Haarlemmer nog rood en maakte Valeev de prachtige 2-0. Zijn beloning voor een avondje hard werken. Eindelijk dus 3 punten, maar het lek is nog niet boven!

Na de wedstrijd werd er besloten om zo snel mogelijk maar eens even een kijkje te gaan nemen bij het station. 7 B.W.M.ers gingen lopend en 3 gingen er met de auto. De groep die lopend ging bestond uit een mannetje of 10. Deze groep stuitte vlak voor het station op een groep van 7 provocerende Haarlemmers en zette het op een lopen achter de Haarlemmers aan. Toen de Haarlemmers dat door kregen werd er snel door hen naar het station gerend. Lekker uitdagen en dan naar de politie rennen. De 3 die met de auto gingen stuitte op de groep DTCers die reeds al bij het station bezig waren geweest. Zij vertelden dat het geen zin meer had vanwege teveel politie en dat ze terug de stad in gingen. De 3 B.W.M.ers besloten om even een kijkje bij het station te nemen. Daar aangekomen stonden er nog meer DTCers. 1 B.W.M.er en 1 DTCer besloten om even op de parkeerplaats voor het station naar de Haarlemmers te kijken. Toen de B.W.M.er wat riep dook opeens vanuit het niets een schapenhoeder met zijn herdershond op. Wat doen jullie hier, Oprotten zei hij en hij besloot maar even om Lassie wat te laten vieren. De 100 meter sprint werd meteen ingezet door de 2. Waarschijnlijk was het een nieuw wereldrecord geworden, maar helaas was er geen tijdmeting. Uiteindelijk werden de Haarlemsupporters (beschermd door veel politie) de trein ingeslagen (eindelijk verstandig die politie) en eindigde een mooie avond.

Conclusie: Aan Haarlemsupporters heb je niks. Die gaan liever gezellig achter de politie staan en dan wat roepen i.p.v. hun grote mond waar te maken en ook daadwerkelijk durven te komen. Het voetbal was niet goed, maar met de inzet van de tweede helft moet elke wedstrijd gewonnen kunnen worden. 1 sterke spits erbij en alles komt goed!

 Het Persoonlijk wedstrijdverslag werd geschreven door the big punisher