Cambuur Leeuwarden - De Graafschap

28 November 2003

1-0

 
Opstellingen
 
Cambuur Leeuwarden
Ale Geert de Vries, Manuel Bölstler, Bernard Schuiteman, Ties Heldens, Michel van Zundert (72' Danny van Husen), Henk van Steeg, Ruben Schaken (88' Rocky Siberie), Dominique van Dijk, Jan Bruin, Bronkhorst, Lionel Lord (6' Jelmr Slager).
De Graafschap
Jurgen Wevers, René Bot (75. Laurens ten Heuvel), Michael van der Kruis, Tim Bakens, Edwin Hermans, Milan Berck Beelenkamp, Ilja van Leerdam, Sander Duits (64. Sjoerd Ars), Garry de Graef, Hilmi Mihci (85. Dennis Schulp) en Ruslan Valeev.
 
Kaarten
 
Cambuur Leeuwarden
Berend Schuiteman (geel)
De Graafschap
geen
 
Scores
 
Cambuur Leeuwarden
65' Dominique van Dijk 1-0
De Graafschap
geen
 
Persoonlijk verslag
 

Na de ongelooflijk slechte wedstrijd in en tegen Eindhoven had niemand meer zin om naar de eerst volgende uitwedstrijd van De Graafschap te gaan. Helemaal niet als dan ook nog eens de wedstrijd tegen Cambuur Leeuwarden, in het hoge noorden, op het programma staat. Geef ons daar maar eens ongelijk in! Ongeveer twee uur in de auto (of langer door de vele files) om uiteindelijk weer eens met èèn puntje of geen punten naar huis te gaan. Er werd nog even overlegd, maar het leek er dit keer echt op dat er niemand van de B.W.M. aanwezig zou zijn bij de wedstrijd. De B.W.M. niet aanwezig, dat was al lang geleden. Hierdoor begon het toch weer wat te kriebelen bij sommige B.W.M.ers.

Er bereikte ons echter een verschrikkelijk en volstrekt idioot bericht. Voor de wedstrijd tegen Cambuur werd een combi ingevoerd. De politie van Leeuwarden begon hem al te schijten en wou toch maar wat meer controle over de gang van zaken rond de wedstrijd hebben. Echt absurd! Als tegen Cambuur al een combi in het leven wordt geroepen dan kunnen wij voor de resterende uitwedstrijden ook nog wel wat verwachten. Aan het begin van het seizoen dachten wij mooi bijna alle wedstrijden op eigen vervoer te kunnen bezoeken, maar daar hebben wij ons flink in vergist. Nadat iedereen op de hoogte was gebracht van dit nieuws wou echt niemand meer gaan. De bus betekent tenslotte drie uur in een krappe ruimte zitten met zon bijdehante buschauffeur, niet ouwehoeren omdat de 65+ers naar de film willen luisteren, niet roken, niet drinken etc. Daar had dus echt niemand zin in!

Op de dinsdag voor de wedstrijd kregen toch echter een paar B.W.M.ers zin om te gaan. Waarom snappen wij zelf niet, maar op het moment dat de wedstrijd nadert zijn er altijd weer een paar B.W.M.ers die wel willen. De combi was echter wel een (te groot) probleem. Eèn B.W.M.er kwam vervolgens op het geweldige idee om een maat van hem te bellen die op kamers zit in Leeuwarden. Hij vroeg deze of er iets mogelijk zou zijn om kaarten te regelen. Hij kreeg meteen te horen dat er een paar andere kameraden kwamen en dat zij ook naar de wedstrijd gingen, maar wel gewoon in het thuisvak. Er ging meteen een lampje branden bij de B.W.Mer, hetgeen al zeer bewonderenswaardig is te noemen. Na een rondje gebeld te hebben bleken er drie B.W.M.ers het de moeite waard te vinden om te gaan. Sommige kwamen met excuses als verjaardagen (al jaren stipt op 1 in de lijst met excuses) en andere met werk (al jaren stipt op 2). Drie, het is niet veel maar toch wel weer wat.

Op de wedstrijddag waren er echter nog steeds geen kaarten geregeld en de drie B.W.M.ers begonnen hem een beetje te knijpen. Totdat er rond 13.00u een verlossend telefoontje uit Fryslan bij een B.W.M.er binnenkwam dat er drie kaarten waren geregeld voor vakje 17. De andere twee werden ingelicht en er werd afgesproken om om 17.00u te verzamelen bij de plaatselijke drankhandel.

De nodige versnaperingen werden ingeladen en met een kleine vertraging werd er vertrokken naar het buitenland. Dit jaar dus niet de Europese wedstrijd in Heerenveen, maar in Leeuwarden. De hoofdstad van het altijd koude en ongezellige Fryslan. Onderweg werd maar èèn keer gestopt om de blaas te legen, een absoluut record! Eèn B.W.M.er was wel erg rustig onderweg, iets dat normaal niet voor komt. Hij bleek echter wat slaaptekort te hebben doordat hij de nacht ervoor weer eens flink de beest had uitgehangen. Hij had het daarom ook zeer moeilijk, maar hij was er wel weer. Na èèn kleine file werd rond 19.15u Leeuwarden bereikt. We reden richting het centrum en wat stond er voor ons voor het stoplicht? Jawel hoor, de supportersbus. Die waren rond 16.15u vertrokken, wij tegen 17.30u. Vinden mensen het nog raar dat de meeste supporters liever niet met de bus gaan! Wij volgden de bus totdat wij de lampen van het stadion zagen. Vervolgens parkeerden wij de auto in een soort van volkswijk. Niet echt veilig dus, maar je moet toch wat.

Na een eindje lopen kwam er een telefoontje dat we de kaartjes konden ophalen aan de voorkant van het stadion. Vlak na dat telefoontje kwamen wij wel langs een heel vriendelijk kroegje met hele vriendelijke mensen binnen. Het bleek om het supporterscafé van Cambuur te gaan. Er werd nog even getwijfeld om naar binnen te gaan, maar door de tijdsnood werd toch maar besloten om door te lopen. Het stadion werd bereikt en de kaarten werden opgehaald. Eindelijk konden we dus naar binnen. Opeens stond er echter bij de poort een Graafschapsteward die ons natuurlijk meteen herkende. Hij vroeg ook meteen wat wij kwamen doen. Wat denk je, werd er geantwoord. Hij zei dat we niet naar binnen mochten, omdat het verboden was voor Graafschapsupporters. De B.W.M. is echter niet zomaar tegen te houden en dus werd er snel maar even een mooie smoes verzonnen. Nee meneer de steward, wij komen niet voor De Graafschap. Wij zijn een weekendje hier op bezoek en het voorstel was om even een wedstrijdje van Cambuur te bezoeken. Laat Cambuur nou toevallig tegen De Graafschap spelen. De niet al te slimme steward snapte er geen bal meer van. Toen echter bleek dat we bij de verkeerde ingang van het stadion stonden liepen we heel snel naar de goede ingang. Weg bij die steward (hij had zo even de hele avond kunnen verpesten). Hier stonden gelukkig geen Graafschapstewards. Zonder problemen konden we naar binnen.

In het stadion was het niet bepaald rustig te noemen. Vak 16 was namelijk het kids-vak van Cambuur. Nadat wij al verschrikkelijke ervaringen hebben gehad met kids-vakken bij AZ en RKC maakte dit ons nou niet echt vrolijk. Wij wisten al dat blagen kabaal konden maken, maar deze, wat een drama! Het uitvak zag er erg verlaten uit, maar dat krijg je met een combi. Een paar Graafschappers uit het uitvak zagen ons op een gegeven moment staan en begonnen te wijzen en te roepen. Dat was niet echt slim van ze, want nu wisten de stewards ook meteen dat wij er waren. Er gebeurde echter verder niks en de wedstrijd kon beginnen. De eerste helft ging nog wel redelijk met aardig wat kansen voor de Graafschap, maar ze werden weer niet afgemaakt. In de tweede helft (in een ander vak trouwens) ging Cambuur wat drukken en moest de Graafschap zich terugtrekken. Dit alles leidde tot de 1-0 voor Cambuur. De wedstrijd was zo ongelooflijk saai en slecht dat de aan slaap tekort komende B.W.M.er tijdens de wedstrijd in slaap viel. Hij werd alleen nog even wakker toen hij opsprong om met een mooi zin de kidsclubleden het zwijgen op te leggen. Het enige leuke wat er verder nog te melden valt was een actie van een B.W.M.er. Toen De Graafschap in de laatste minuten een vrije trap kreeg rond de zestien, gingen we er nog èèn keer goed voor zitten. Edwin Hermans ging achter de bal staan. Zou er dan toch nog een puntje mee worden genomen? De vrije trap werd genomen en vanuit onze hoek leek het net of de bal erin zat. Eèn B.W.Mer sprong vervolgens een gat in de lucht en hij schreeuwde het uit. Dat is leuk joh, een stil stadion en èèn supporter van de tegenstander die in het thuisvak heeft plaatsgenomen. Hij kreeg vervolgens wat leuke opmerkingen naar zijn hoofd geslingerd van Cambuursupporters. Die Friezen blijken zowaar nog wat humor te hebben en ook nog wat meer te kunnen zeggen dan oet, het ken net en Bokma. Dit alles gaf de avond toch nog wat kleur gaf. Voor ons was de maat echter vol en wij besloten op huis aan te gaan.

Onderweg naar de auto hoorde we de Cambuursupporters nog èèn keer schreeuwen. Dat bleek later een bal op de paal te zijn geweest. Dat kon ons echter geen ene zak meer interesseren! Op de terugweg was het toch iets mistiger geworden dan we dachten. Op sommige momenten leek het wel of we niet verder konden kijken dan +/-20 meter. Omdat we de weg niet echt kenden was het telkens wachten op een auto die het wel aandurfde harder dan 120km/u te rijden en er dan snel achteraan te duiken om vervolgens de achterlampjes te volgen. Dat lukte aardig en zo konden we toch nog redelijk snel naar huis om daar eindelijk te gaan slapen (dat vond èèn iemand bijzonder fijn).

CONCLUSIE:

Om te beginnen: COMBI = KUT! Wij hopen dat dit èèn van de laatste was. Het was allemaal wel weer gezellig maar je raadt het al, weer geen 3 punten. Maak die kansen nu eens af dan sta je met de rust met 2-0 voor. Als ze zo doorgaan maken we voor de winterstop al nergens kans meer op. Dan moet Ilja nog echt gaan dansen in dat stronthok van die geel-zwarte-pisnichten. Er zijn nog drie wedstrijden te gaan en wij eisen negen punten. Zo niet, dan kunnen er wel eens hele vervelende dingen gaan gebeuren.

COMBI = KUT; B.W.M. = OVERAL!

 Het Persoonlijk wedstrijdverslag werd geschreven door the master