Big P.  spreekt: Een droom of werkelijkheid?


Het is vrijdagmorgen en de regen tikt tegen de ramen. Er staat een harde wind buiten. Op straat zie ik mensen die snel een droog onderkomen zoeken. Het is somber herfstweer in Nederland. Door het getik van de regendruppels en een zwoel muziekje op de achtergrond dwaal ik lekker met mijn gedachten af…..

Vandaag ontvangen wij het grote Ajax. De media heeft het alleen maar over deze wedstrijd. Het is namelijk de, thuis nog ongeslagen, nummer acht van de eredivisie tegen de koploper. Nadat eerder al verschillende grootmachten met knikkende knieën zijn langs geweest en zonder punten zijn weer vertrokken, kan Ajax wel eens de volgende zijn. In uitwedstrijden wil het, op wat puntjes na, niet zo vlotten met onze jongens, maar thuis……. thuis zijn wij heer en meester.

Iedere thuiswedstrijd is het namelijk weer een ware Boerenbruiloft op De Vijverberg. Het stadion is twee wekelijks stijf uitverkocht. Er wordt zelfs gedacht aan een tweede ring op dit prachtige stadion. Inmiddels is er al een heuse wachtlijst voor seizoenkaarthouders. Mensen die geen kaartje hebben weten te bemachtigen proberen, tevergeefs, buiten bij de poort alsnog aan een kaartje te komen. Op marktplaats.nl was er al zoveel vraag naar deze wedstrijd dat de site tijdelijk is gecrasht. Gelukkig zijn er tenminste nog 10.900 gelukkige deze dag, waaronder ik.

Eenmaal binnen de poorten ga ik eerst even lekker het ‘Jan Vreman supportershome’ in. Het meest bekende broodje ter wereld, het broodje bal, gaat er nu zeker wel even in bij mij. Meerdere mensen hebben deze gedachten, want er staat een rij dwars door het supportershome heen. Na het weer overheerlijke broodje bal achter de kiezen te hebben gewerkt heb ik ook nog wel zin in een paar biertjes. Er is tenslotte bijna niks lekkerder dan een echte Grolsch uit de tap. Na er een stuk of vijf de keel in te hebben gegooid besluit ik om het stadion te betreden. Ik bestel nog snel twee Grolsch en neem deze mee.

Met mijn SCC in de ene hand en de twee Grolsch in de andere begroet ik de altijd vriendelijke stewards. Ik hoef mijn SCC eigenlijk niet eens te laten zien, omdat ze wel weten wie ik ben. Net zoals ze de meeste andere echte supporters wel kennen. Ik ruik het net gemaaide gras en heb er weer helemaal zin in. Op de trap tussen vakkie 15 en 16 zoek ik mijn vaste plekje. De stewards die tussen vakkie 16 en 17 staan doen weer prima hun werk. Graafschapsupporters onder de achttien komen namelijk niet op vakkie 15 en 16 te staan. Dat is voor de diehards.

De roemruchte Spinnekop zorgt weer voor een gigantische sfeer bij de opkomst van beide ploegen. Ik gooi snel mijn laatste slok Grolsch achterover en steek dan mijn meegenomen fakkel af. Meerdere fakkels worden afgestoken en werplinten vliegen kriskras door elkaar heen. Nadat de fakkels opgebrand zijn wordt er van onderuit het vak het grote doek, met daarop de tekst ‘Werken als een boer’, omhoog getrokken. Ondertussen wordt iedere speler een voor een toegezongen. Zij zijn onze helden. Zij werken zich iedere wedstrijd, en dan vooral de thuiswedstrijden, he-le-maal kapot. Als het doek weer is opgerold fluit de scheidsrechter voor het begin van de wedstrijd. Hij heeft namelijk even gewacht met het beginsignaal te geven, omdat de Spinnekop uiteraard wel het begin moet kunnen zien. Het uitvak laat van zich horen en de vaste overwerpende zangpartijen zijn weer begonnen.

Het kwaliteitsverschil is groot tussen beide partijen, maar dat wordt door de tomeloze inzet vanuit onze kant zwaar gecompenseerd. Ballen komen niet altijd aan, maar dat geeft niets. Ballen van Ajax komen namelijk ook niet altijd aan, omdat er goed gestoord wordt bij de opbouw. De rust wordt gehaald met een 0-0 tussenstand. In de rust zorgt Bennie Jolink voor een spetterend optreden. Alleen de mensen die echt naar het toilet moeten verlaten even kort het stadion. Voor een biertje hoef je alleen even je hand op te steken en dan komen de ‘bierdames’ langs. Voor we het weten is de rust alweer voorbij en begint de tweede helft. In deze tweede helft wordt er richting de bloedfanatieke eigen aanhang gevoetbald. Dit resulteert in nog meer sfeer, als dat al mogelijk was, en uiteindelijk in een 2-0 overwinning. Ik ben door het dolle heen en ik wil het liefste zo het veld oprennen. Op dat moment word ik op mijn schouder getikt door een collega en kom ik van schrik weer bij.

Het was maar een droom is mijn eerste gedachte. Maar waarom kan deze droom eigenlijk niet verwezenlijkt worden denk ik als tweede. Een tomeloze inzet, een top 10 notering, een tegenpartij die met knikkende knieën naar De Vijverberg komt, bier (geen dommelsch, maar Grolsch) op de tribunes, een roemruchte Spinnekop waarbij in vak 15 en 16 alleen supporters van 18 en ouder worden toegelaten en Bennie Jolink in de rust. Dit moet toch allemaal niet zo moeilijk zijn denk ik tenslotte als derde.

Schijnbaar wel! De inzet is bij lange na niet meer altijd tomeloos te noemen. Wij staan achttiende i.p.v. achtste! De tegenpartij ziet ons meer als het lachertje van de eredivisie en haalt de punten met gemak bij ons op. Het bier op de tribune zal altijd een hekel puntje blijven als ‘mevrouw’ Horselenberg aanblijft. Een leeftijdscontrole zal niet volgen omdat daar teveel haken en ogen aanzitten volgens onze bestuurders. En tenslotte zal Bennie Jolink wel niet eens meer willen zingen in de rust met deze huidige prestaties.

Daarom is de komst van ‘Graaf Leo’ als technisch adviseur ook een grote verrijking! Hij kan er in ieder geval mede voor zorgen dat er weer een tomeloze inzet zal komen, omdat er nieuwe spelers zullen worden aangetrokken waardoor iedereen nog beter zijn stinkende best moet doen om zijn basisplaats te behouden. Hierdoor zullen wij, wellicht spoedig, wel weer die stabiele middenmoter, met af en toe eens een uitschieter naar boven, worden. Dan komt Bennie, en anders desnoods zijn zoon, wel weer zingen. Als wij dan ook nog eens een ander bestuur en een andere burgemeester krijgen zijn de overgebleven puntjes ook nog wel haalbaar.

Voorlopig blijf ik echter nog even door dromen…….